Pracując nad Legitask, wiedzieliśmy jedno – chcemy stworzyć system, który będzie intuicyjny, wygodny i nie będzie przeszkadzał w pracy. Brzmiało prosto. W teorii. W praktyce… no cóż. 😅
Bo wśród wielkich decyzji o funkcjonalnościach, integracjach i sposobie działania systemu, najwięcej emocji potrafiło wzbudzić… małe okienko – np. takie do wpisywania czynności.
Tak, okienko. Albo stoper…

I to nie była jakaś zwykła dyskusja. To był prawdziwy maraton przepychanek, argumentów i mini-awantur o takie rzeczy, jak…

…„Jak to właściwie nazwać, żeby każdy od razu wiedział, o co chodzi? I żeby brzmiało dobrze? I żeby było logiczne? I… (tu następuje godzinna dyskusja).” 🤯

…„Czy okienko powinno być szersze? Węższe? Może trochę większe? O MILIMETR?” 🤏
…„Ej, ale przecież poprawialiśmy to już czternaście razy!” „No i co? To będzie piętnasta wersja, ale lepsza!” 🔁😂

Z perspektywy czasu wyglądało to komicznie – pracujemy nad ogromnym systemem do zarządzania kancelariami, który zbiera dane, wspiera decyzje zarządcze, optymalizuje procesy…
A my toczymy bój o jedno okienko.

Ale wiecie co? To właśnie takie detale robią różnicę. Bo system, który ma pomagać, musi być maksymalnie wygodny. I dlatego kłóciliśmy się do skutku – aż powstało rozwiązanie, które jest najprostsze, najbardziej intuicyjne i po prostu działa.

I szczerze? Nie żałujemy żadnej tej „awantury”. 😉